Wat zijn de sterke punten van jouw finalisten? 

“Haruka is een heel sociaal, plezant en open meisje en dat straalt zij ook uit op het podium. Tegelijkertijd krijgt haar nummer toch een zekere melancholie. Het gaat over haar vriendin in Amerika die zij heel weinig ziet… 
Walter Grootaers zei daarnet nog dat een artiest die niet gelooft in zijn eigen nummer het slechtste is wat je kan hebben. En zij gelooft erin, want zij zingt ook echt over haar vriendin. Ze heeft ook al heel veel ervaring. Ze was één van de Annies in de musical; ze zingt in het kinderkoor van de Vlaamse Opera zelfs. Dus technisch gezien zit het zeker goed. 
De twee versies die zij heeft, vind ik heel leuk: de Bollywoodversie en dan de countryversie liggen heel ver uit elkaar, maar dan kan ze toch twee verschillende zijden laten zien van zichzelf.” 

“Dan heb je Tune, Roel en Berend. Dat zijn zo twee van die lolbroeken. Die kennen mekaar al van in het kinderdagverblijf. Daar herken ik mijzelf zo hard in… Ze zijn allebei elf nu en dat is exact de leeftijd dat ik in mijn eerste band begon te spelen. Wij zij nu al mogen doen… Ik zat toen nog in mijn repetitieruimte en zij staan hier al, dus ik kan mij eigenlijk nog maar half voorstellen hoe zij zich moeten voelen. 
Maar toch zal ik hen ook wel veel tips kunnen meegeven denk ik. Dingen die voor mij vanzelfsprekend lijken en die zij nog moeten ontdekken. Zij zijn gewoon de rockers van den hoop, he. Dat moet allemaal niet te proper. Gewoon amuseren. Er mag gerust wat attitude van uitstralen. 
En den Berend, ja… Onlangs twaalf keer gestoken door een wesp. Dan vertelden zij hem ‘dat is niet erg, hier een pilleke, maar de volgende keer dat ge gestoken wordt, kunt ge wel een allergische reactie hebben’. En dan de volgende dag is hij weer gestoken en ging hij helemaal door het dolle heen en hij was beginnen opzwellen en zo, maar hij staat hier, he. De echte rockersattitude!” 

“Manou, die zingt geweldig. Ik vind het nummer ook heel straf. De smokey-jazzversie en dan de popversie. De popversie die kan letterlijk zo op de radio. 
Zij is ook wat meer de dame van het gezelschap. Zij is ook wat ouder, ze is veertien. De manier waarop zij gekleed is, met zo een das en al een beetje oogschaduw zo… Den boa ontbreekt alleen nog! Zij ziet er heel stylisch uit en ik geef haar wel heel veel kans. 
Ook, internationaal gezien weet ik niet of dat wat uitmaakt, maar voor België is de combinatie van Frans en Nederlands toch wel heel belangrijk. Dus ik geef haar wel veel kans.” 

Wat ga je hen als coach meegeven? 

“Sowieso, het cliché, het moet leuk blijven. Het is nu nog allemaal heel vriendschappelijk en dat zie ik ook in de zang- en de danslessen. Ze kennen elkaars nummers en ‘zing je nummer nog eens’ en zo. 
Er is nog helemaal geen rivaliteit, maar dat zal er wel inkomen en ik hoop dan dat de zenuwen die spontaniteit en zo niet doodslaan. Dat ze zich zeker blijven amuseren. Ik heb dat zelf ook ervaren. Ge moogt op de grootste podia staan, Junior Eurosong winnen, maar als het niet leuk is dan blijft dat ook niet duren. “

“Ze krijgen voldoende zang- en danslessen dus daar ga ik niet op hameren, maar wel zo het aspect van hoe op het podium te staan. Je kan een nummer perfect zingen, perfect brengen. De jongens van Tune bijvoorbeeld. Maar als daar zo geen pit in zit… Of weet ik wat. 
Roel mag gerust eens op de bass-drum van Berend gaan staan en er eens afspringen, of met zijn voet op de monitor en zo. Op dat moment op het podium mag die attitude der wel zijn. Zo van, ik ben hier de man, die arrogantie. Een goede, gezonde portie arrogantie. 
En voor de meisjes dat ze zich gewoon laten gaan en zich niet laten vellen door die zenuwen, want dat zie je vaak en dat verdienen ze geen van allen.”


Lees ook de visie van Niels Destadsbader, Kristien Maes en Sofie Van Moll over hun finalisten!

Afdrukken - Stuur pagina door naar vriend(in) - Reacties